عطار نیشابوری
از مجموعه: باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
چون نیست کسی در دو جهان دمسازت
کس نتواند شناخت هرگز رازت
در حاضریت ز خویش غایب شدهام
ای حاضر غایب! ز که جویم بازت