عطار نیشابوری
از مجموعه: باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی
گه تشریفم برای یک آه دهی
زان میخواهم بیخودی خویش که تو
بیخود کنی آنگاه بخود راه دهی