عطار نیشابوری
از مجموعه: باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
ای یادِ تو مرهم دل خستهٔ من
هردم غم تو همدم پیوستهٔ من
گر تونکنی یاد به لطفی که تراست
که بازگشاید این درِ بستهٔ من