عطار نیشابوری
از مجموعه: باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
ماییم که با ما نبود هیچ روا
چون هیچ نباشد نبود هیچ سزا
تو هیچ مباش تا نباشد هیچت
چون هیچ نباشی نبود هیچ ترا