عطار نیشابوری
از مجموعه: باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
بس سرکش را کز سر مویی کُشتم
و آلوده نشد به خونِ کس انگشتم
وین کار عجب نگر که با جملهٔ خلق
رویارویم نشسته پُشتاپُشتم