عطار نیشابوری
از مجموعه: باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
روزی که به دریای فنا در تازم
خود را به بُنِ قعر فرو اندازم
ای دوست مرا سیر ببین اینجا در
کانجا هرگز کسی نیابد بازم