عطار نیشابوری
از مجموعه: باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
از فوق، ورای آسمان بودم من
وز تحت، زمین بیکران بودم من
عمریم جهان باز همی خواند به خویش
چون در نگریستم جهان بودم من