عطار نیشابوری
از مجموعه: باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
عمرم دایم ز روز و شب بیرون است
مطلوب من از وُسْعِ طلب بیرون است
دانی تو که چیست در درونِ جانم
چیزی عجب، از چیز عجب بیرون است