عطار نیشابوری
از مجموعه: باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
زآنروز که دل نه شادی و نه غم دید
اقبال هزار ساله در یک دم دید
هرچند که خویش را به هستی کم دید
عالم در خویش و خویش در عالم دید