عطار نیشابوری
از مجموعه: باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم
زهری به گمان چند به جُلّاب خوریم
پنداری را وجود میپنداریم
تا چند ز کوزهٔ تهی آب خوریم