عطار نیشابوری
از مجموعه: باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
تا کی باشی چو آسمان در تک و تاز؟
در زیر قدم شو چو زمین پستِ نیاز
گر صبر کنی، صبر کند کار تو راست
ور نه پس و پیش میدو و کژ میباز