عطار نیشابوری
از مجموعه: باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
دل از طربِ زمانه برداشتنیست
و افزون طلبی ما کم انگاشتنیست
تا چند چو کرمِ پیله بر خویش تنیم
چون هر چه تنیدهایم بگذاشتنیست