غزل شمارهٔ ۹۱

گر کشی و گر بخشی هر چه میکنی خوبست

کشتن از تو میزیبد بخشش از تو محبوبست

گر نوازی از لطفم ، ور گدازی از قهرم

هر چه میکنی نیکوست التفات مطلوبست

گر وفا کنی شاید ورجفا کنی باید

قهرهات مستحسن لطفهات محبوبست

جلوه های تو موزون ، غمزه های تو شیرین

نازها به جای خود ، شیوه هات مرغوبست

غمزه را چو سردادی هر چه میکند نیکوست

ناز را چو ره دادی ، هر چه میکند نیکوست

دم بدم زنی بر هم آن دو زلف خم در خم

عالمی کنی ویران ، شیوهٔ تو آشوبست

یوسف زمانی تو زبدهٔ جهانی تو

هر که قدر تو دانست ، در غم تو یعقوبست

دل به عشق دِه زاهد ، دلفسردگی عیبست

حق به هیچ نستاند ، آن دلی که معیوبست

وه چه میکند با دل ، ناله های درد آلود

در غمش بنال ای فیض ناله تو مرغوبست