رباعی شمارهٔ ۸۳

ابر است گهربار و هوا عنبربیز

عاشق ز هوا چون کند آخر پرهیز؟

ساقی سپهر بر کف نرگس مست

بنهاده پیاله‌ای که کج‌ دار و مریز