اقبال لاهوری
از مجموعه: ارمغان حجاز
به پایان چون رسد این عالَمِ پیر
شود بیپرده هر پوشیده تقدیر
مکن رسوا حضور خواجه، ما را
حسابِ من ز چشمِ او نهان گیر