رباعی شمارهٔ ۴۹

عرفی علم هجر تو افراشتنی است

گنجی تو ولی نقد تو برداشتنی است

گر عشق تویی، تخم تو ناکشتنی است

ور حسن تویی، دل ز تو برداشتنی است