مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات
صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق است
چون ابروی خویشتن به عالم طاق است
با سوزن مژگان بکند شیرازه
هر سینه که از غم دلش اوراق است