رباعی ۱۷

گر آمدنم به من بُدی، نامَدَمی

ور نیز شدن به من بدی، کی شدمی؟

بِهْ زان نَبُدی که اندر این دیْرِ خراب

نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی!