رباعی ۲۴

* آن‌کس که زمین و چرخِ اَفلاک نهاد،

بس داغ که او بر دلِ غمناک نهاد

بسیار لبِ چو لعل و زُلفینِ چو مُشک

در طَبلِ زمین و حُقّهِٔ خاک نهاد!