خیام نیشابوری
از مجموعه: گردش دوران [۵۶-۳۵]
یکچند به کودکی به استاد شدیم
یکچند ز استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد، شدیم!