خیام نیشابوری
از مجموعه: هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
* چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازید
احوالِ مرا عبرتِ مردم سازید
خاک تن من به باده آغشته کنید
وَز کالبدم خشتِ سَرِ خُم سازید