خیام نیشابوری
از مجموعه: دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
با باده نشین که مُلْکِ محمود این است
وَزْ چنگ شنو که لحنِ داوود این است
از آمده و رفته دگر یاد مکن
حالی خوش باش زانکه مقصود این است