شمارهٔ ۱ - در هجو ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی

آن مخنث ادیبک صابر

هجو کردست بی سبب ما را

پُر ز گُه کردمی دهانش ، اگر

ببرد کس به بصره خرما را