شمارهٔ ۵۷۷

یاری که از او بسی جفا دیدستم

زآن پس که از او چه رنج‌ها دیدستم

دی حال دل خویش بدو می‌گفتم

گفتا تو که‌ای؟ مَنَت کجا دیدستم؟!