شمارهٔ ۷۶ - دو دست قبول اندر آغوش کرد

هر گه شعری برم بر ممدوح

کند آنرا به نقد خود مجروح

من و ممدوح هر دو همکاریم

حال هر یک چو می شود مشروح

نیست زر در میان، همه سخنست

وزن بر ما ونقد بر ممدوح