عبدالقادر گیلانی
از مجموعه: غزلیات
برون آ شهسوار من تعلّل بیش از این تا کی؟
ز حد بگذشت مشتاقی تحمّل بیش از این تا کی؟
تو حال من همیدانی و میدانم که میدانی
چو خودرا دور میکردی تغافل بیش از این تا کی؟
بهطرف گلستان یک ره در آ و قدر گل بشکن
کشیدن دردسر چندین ز بلبل بیش از این تا کی؟
اگر میل غزا داری بیا و قتل محیی کن
بهکار این چنین نیکو، تأمّل بیش از این تا کی؟