قدسی مشهدی
از مجموعه: رباعیات
نی بی دم نایی از نوا بیبرگ است
بی ملک و درم، شه چو گدا بیبرگ است
گر سیم نباشد چه دهند اهل کرم؟
کمسایه بود درخت تا بیبرگ است