شمارهٔ ۱۸۰

در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایم

سینه سوخته را مجمر غم ساخته ایم

ما دل آشفته لطف و کرم دوست نه ایم

عاشقانیم که با جور و ستم ساخته ایم

چشم ما لایق دیدار تو زانست که ما

سرمه دیده از آن خاک قدم ساخته ایم

بتمنای میان تو گذشته ز وجود

وز خیال دهنت برگ عدم ساخته ایم

قدم از دایره حکم تو بیرون ننهیم

زانکه عمریست که با حکم قدم ساخته ایم

شمع و من در شب هجران تو از آتش دل

تا سحر سوخته و هر دو بهم ساخته ایم

چون کریمی و سئوال از تو خلاف ادب ست

چاره خویش حوالت بکرم ساخته ایم