بخش ۷۹ - در تفسیر این آیت که فمنکم کافر و منکم مؤمن هم کفر و ایمان در تو مضمر است، و هم زمینی و هم آسمانی تا آخر الامر کدام صفت غالب شود که الحکم للغالب

در تو جمع است کفرو هم ایمان

گشت مضمر فرشته هم شیطان

در نبی گفت تا شوی موقن

که توئی کافر و توئی مؤمن

بنگر زین دو کیست عالیتر

سر که افزونتر است یا شکر

هر کدامین که بر تو شد غالب

از شمار و ل ی تو ای طالب

سر میزان همین بود میدان

نقد در خود ببین بنسیه ممان

غالب اندر درم چو نقره بود

در شمار درم روانه بود

ور بود غالب درم مس بد

پیش صراف خوار باشد و رد

پس یقین شد که حکم غالب راست

زانکه مغلوب از شمار فناست

نبود این حدیث را آخر

شرح کن تا چه کرد آن فاخر