شمارهٔ ۱۵۸

تا یار پرده از رخ چون ماه برگرفت

آتش به جان جمله ذرات درگرفت

بگشا نظر که نور تجلی حسن یار

تابنده گشت و کون و مکان سربه سر گرفت

رخسار او به ناز و کرشمه هزار بار

صد نکته روبرو به رخ ماه و خَور گرفت

تا یک نظر جمال تو بیند اسیر عشق

دنیا و دین فدای همان یک نظر گرفت

زاهد که توبه کرد ز اطوار عاشقی

رویت چو دید، عشق دگر ره ز سر گرفت

حسنت ز بهر جلوه همی جست آینه

هر سو نظاره کرد، سخن در بشر گرفت

شهباز وصل او که نیامد به دام کس

بنگر اسیریش چو ز روی هنر گرفت