شمارهٔ ۲۴۹

در آرزوی روی تو گشتیم بیقرار

بردار پرده از رخ و مقصود ما برآر

ساقی مجو بهانه که فرصت غنیمت است

بگشا سربسو و بتعجیل می بیار

دیوانه ایم و عاشق و مست مدام عشق

با عقل و پارسائی و تقوی مرا چه کار

با عاشقان حکایت معشوق و باده گو

با زاهدان ز جنت و حوران گلعذار

تا دل ز فکر غیر مبرا نمی شود

در بزم وصل یار ترا کی دهند بار

بینی جمال عشق و زمعشوق برخوری

در راه عاشقان خدا گر شوی نثار

هرکو قدم براه طریقت نهد بحق

از دامن اسیری ما دست گو مدار