شمارهٔ ۳۷۰

ما در هوای وصل تو شیدای عالمیم

پیوسته با خیال تو شادان و خرمیم

ما در خیال زلف پریشان بیقرار

آشفته خاطریم و بسودای محکمیم

مونس کجا شویم به زهاد چونکه ما

در میکده بشاهد و می یار و همدمیم

محروم از جمال تو یک دم نبود جان

چون در حریم انس بوصل تو محرمیم

چون حسن عارض تو نیاید بشرح و وصف

ما در بیان حسن و جمال تو ابکمیم

جانرا ز درد فرقت جانان خبر کجاست

از وصل او همیشه چو دلشاد و بی غمیم

تا حسن تو نقاب اسیری ز رخ فکند

در پرتو جمال تو حیران عالمیم