شمارهٔ ١۶٩

مرا نیمه نانی که در خور بود

بدست آورم از ره دهقنت

چو دو نان نخواهم نمودن دگر

برای دو نان پیش کس مسکنت

من و گنج آزادگی بعد از این

زهی پادشاهی زهی سلطنت