شمارهٔ ۴۴٠

صحبت نیکان بود مانند مشک

کز نسیمش مغز جان یابد اثر

هرکه از ناکس طمع دارد وفا

از درخت خشک میجوید ثمر

از هنرمندان طلب کن دوستی

ز آنکه یاری را نشاید بیهنر

در زمین دل نشان بیخ ادب

تا درخت عزتت آید ببر

تا نپرسندت مکو از هیچ باب

تا نخواهندت مرو بر هیچ در