شمارهٔ ۱۵۸

دست من اگر همچو دلم تنگ نبودی

جز درسر آنزلف شبه رنگ نبودی

زان تنگ شکرجانم بی بهره نماندی

گرخوی تو همچون دهنت تنگ نبودی

گفتی خجلم زان بر تو کمترک آیم

باشد چه خوش این عذر اگر لنگ نبودی

بس دورفتادیم ازان روی چو ماهت

ور رای تو بودی غم فرسنگ نبودی

گویند که در صلح دهی بوسه بر آن لب

گردوست رها کردی خود جنگ نبودی