شمارهٔ ۲۲۱ - القضا و القدر

شمشیر فلک پاره کند جوشن‌ها

پیکان قضا تیره کند روشن‌ها

زنهار به مرگ دیگران شاد مشو

دودی است برآید ز همه روزن‌ها