اوحدالدین کرمانی
از مجموعه: الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
ابناء زمانه سخت نامعلومند
از عیش حقیقتی از آن محرومند
بوی گل دل جمله جهان بگرفت است
افسوس که این مدّعیان مزکومند