شمارهٔ ۳۵

هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام

کارِ طربت پُخته کُن از بادۀ خام

چون نیست تو را در این جهان جایِ مقام

از عمر، نصیبِ خویش، بردار تمام!