عطار نیشابوری
از مجموعه: باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
عمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بود
از هرچه که پنداشته بود او همه عمر
فی الجمله چه گویم، همه پنداشته بود