عطار نیشابوری
از مجموعه: باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
گه خلوت بینِ هفت گلشن بودم
گه گوشه نشینِ کنجِ گلخن بودم
در گردِ جهان دست برآوردم من
دیار نبود بندِ من، من بودم